ساختمان اداری توربوسیل - اثر لیدا الماسیان و شاهین حیدری

👇🏻 اطلاعات بیشتر 👇🏻 برچسب ها: ساختمان اداری توربوسیل، لیدا الماسیان، شاهین حیدری
فراخوان انتشار آثار در جلد دوم «کتاب سال معماری معاصر ایران 1398-1396 »

اطلاعات بیشتر

ساختمان اداری توربوسیل - اثر لیدا الماسیان و شاهین حیدری

طراحان: لیدا الماسیان - شاهین حیدری Lida Almassian - Shahin Heidari Designer:
تیم طراحی: شیدا قطبی، مریم شکوهی، مونا رمزی، الناز عشایری Sheida Ghotbi, Maryam Shokouhi, Mona Ramzi, Ilnaz Ashayerei Design Team:
همکار طراحی: سهیلا زاهدی Soheila Zahedi Design Architect Associate:
سال پروژه: 1396 2017 Year:
مساحت زمین: 1300 مترمربع 1300 m2 Site area:

استفاده از محتوای این صفحه فقط با ذکر منبع و درج لینک مستقیم مجاز می باشد.

جوایز و رتبه های کسب کرده

  • فینالیست جایزه (WAF) 2018

معرفی پروژه

این پروژه در پارک فناوری پردیس در حومه تهران واقع شده است، دفتر جدید توربوسیل یک پروژه کوچک با ساختمانی پیچیده یا مساحت 1300 متر مربع است که توسط معماران موج نو طراحی شده است.

به عنوان یک "انکوباتور"(دستگاه پرورش کودکان زودرس)، این پروژه یک پلتفرم را برای افرادی که اهل تحقیق و نوآوری هستند فراهم می کند. پارک فناوری پردیس از توسعه به وسیله معماران جوان ایران ایجاد شده است و این پروژه همچنان این الگو را از بیان دیدگاه معماران جوان ایرانی از طریق تیم طراحی آن ادامه می دهد.

رویکرد طراحی متمرکز بر تعامل بین فناوری، سایت، عملکرد و منظر پروژه است. با اتصال فضاها، ساختمان در یک شکل هرم مانند سازماندهی شده است، با دفاتر واقع در سطوح بالا و کارگاه ها در یک محفظه شفاف در سطوح پایین تر واقع شده است.

فرم ساختمان با توجه به تداوم دیدهای سایت، کنترل گرما، استفاده از انرژی های تجدید پذیر و جمع آوری آب، شکل گرفت. از طریق شکل زاویه دار، نداوم خط آسمان و منظر پروژه حفظ شده است، و سقف زاویه دار برای پانل های خورشیدی ایده آل است.

یک نمای دو جداره با سطح داخلی شیشه ای فتوکرومیک، در حین کنترل حرارت به ورود نور طبیعی کمک می کند. نمای مشبک کمک می کند که تغییر اندازه آن مطابق با جهت گیری خورشید باشد - در قسمت غرب، نور کمتری وارد فضای داخلی می شود، در حالی که در نمای شمالی این مقدار بیشتر است، و نمای جنوبی این نمایش کنترل می شود تا بام سبز رشد کند.

سقف شیبدار در تمام طول بام وجود دارد تا یک مسیر واحد را از زمین تا سقف ایجاد کند. این مورد کمک می کند که نور به طور غیر مستطقیم به تراس های سطوح پایینی نفوذ کند و سرمایش غیرفعال را ارتقا دهد. هر تراس یک هدف متفاوت دارد؛ تراس های بالایی مکان هایی را برای بازدیدکنندگان فراهم می کنند و مناطق پایین تر از آن، مناطق آرام برای استراحت کارکنان است.



منبع انتشار:

سایت مسابقات معماری و شهرسازی

 archicomp.ir

Top